مستحبّات به رغبت و نشاط ؛ و « 1 » آداب و شرائط مرعى داشته ، ادا نمايد . و يتدارك توائه . « 2 » « تواء » « 3 » هلاك مال را گويند . يعنى اوقاتى كه در جاهليت عمر و جنون « 4 » جوانى به غفلت و فترت گذشته و ضايع گشته ، در باقى عمر به كثرت اعمال و صدقات ، مناسب هر تقصيرى عمل « 5 » خيرى « 6 » بر نفس خود الزام « 7 » نمايد تا به غيرت تدارك آن را دريابد . و « 8 » الدّرجة الثانية : « 9 » غيرة المريد على وقت فات ؛ درجهء دويم ، غيرت مريد است بر فوت « 10 » اوقات ؛ « 11 » كه وقت وى اخصّ است . آنچه از عابد اعمال فوت مىشد ، از مريد « 12 » احوال فوت مىشود . و هي غيرة قاتلة ؛ و اين غيرت به‌غايت كشنده است ؛ از جهت آنكه اوقات مريد كه صاحب حال است هميشه مستغرق حضور و جمعيت است ، و هرگز فرصت تدارك ما فات نيست . مشايخ - قدّس اللّه أرواحهم - « 13 » فرموده‌اند « 14 » كه « 15 » استدراك وقت گذشته تضييع وقت حاضر است . پس چون تدارك متعذّر است اين غيرت مهلك باشد . فإنّ الوقت وحيّ « 16 » الغضب ، از جهت آنكه وقت سريع الغضب و شديد النّفار 381 است . همچون وحشيان زود غضب مىكند ، و سخت متنفّر مىشود ، و دير انس مىگيرد . أبيّ الجانب ، هميشه از جانب او « 17 » سركشى و تندى مىآيد و منقاد و رام نمىگردد .

--> ( 1 ) . ج : - و . ( 2 ) . ع : تواه . ( 3 ) . ع : توا . ج : تو اى . ( 4 ) . ع : + و . ( 5 ) . ع : عملى . ( 6 ) . ع : - خيرى . ( 7 ) . ع : التزام . ( 8 ) . ع : - و . ( 9 ) . ج : الثانى . ( 10 ) . ع : - فوت . ( 11 ) . ع : اوقاتى . ( 12 ) . ع : مزيد . ( 13 ) . ع : ره . ( 14 ) . ج : - فرموده . ( 15 ) . ع : - كه . ( 16 ) . ع : وحيى . ( 17 ) . ع : وى .